Eerder bij Desperate Housewives...
De rel liet gewonden achter.
Heb ik een transplantatie nodig?
Je moet goed beseffen wat dit voor je betekent.
We zouden willen weten waar u was toen uw man werd neergeschoten.
Mijn vrouw is de enige in deze achterbakse buurt die ik kan vertrouwen.
Moet ik dan doen alsof Grace niet bestaat? - Ja.
Gaby's biologische dochter was gewist, en dat kon ze moeilijk aanvaarden.
Ik ben met Tom naar bed geweest. - En Lynette ontdekte de waarheid.
Tom Scavo had al 20 jaar een geheim.
Hij was ooit naar bed gegaan met de beste vriendin van zijn vrouw.
Voor Tom betekende het niets meer.
Maar zijn vrouw, die het geheim net had ontdekt...
dacht daar anders over.
Daarom besloot ze hem te straffen.
En hem te kwellen.
en hem te vernederen.
Lynette wou haar man vertellen dat ze het wist.
Maar eerst wou ze...
wraak nemen.
Waarom liggen mijn sleutels op de grond?
Is mijn broek net gescheurd?
Ja, ga maar iets anders aantrekken.
Gelukkig droeg ik een onderbroek.
Sorry dat je dat zag.
Is dat een tornmesje?
Misschien, ik kan niet goed naaien.
Heb jij geknoeid met Toms broek?
Lynette.
Het is iets dat ik doe als ik ontdek dat hij met mijn vriendin naar bed ging.
Ik had het je beter niet verteld. - Maar je vertelde het.
En dit is hoe je hem straft? Vind je dat niet wat onvolwassen?
Ik heb een uitlaatklep nodig. En je moet toegeven...
het is beter dan zijn hoofd inslaan met een golfclub.
Er is een andere optie, je kan het hem vertellen en het verwerken.
Waarom niet? - Hij gaat me zeggen dat het hem spijt...
dan ga ik huilen, en hij zal huilen, en dan ga ik het laten gaan.
En ik wil het nog niet laten gaan.
Ik heb nog teveel woede in me om met mijn leven verder te gaan.
Vertel hem hier dus niets over.
Maar Lynette, dat is... - Kom op, er vallen toch geen gewonden.
Tom! Is alles oké met je? - Ja, ik ben ergens op uitgegleden.
Pindakaas. Wat... - Die verdomde kinderen.
Ja, Lynette Scavo had de smaak van wraak ontdekt.
En ze vond het heerlijk.
Seizoen 7 Aflevering 12
"Where Do I Belong?"
We passeren die mensen elke dag.
We voelen hun eenzaamheid.
Maar we lopen gewoon verder,
onszelf wijsmakend dat we hen toch niet kunnen helpen,
wetende dat het een leugen is.
Hallo, eerwaarde. Dat was een heel mooie preek vandaag.
Dank je, Bree. Heb je even?
Er is iets waar ik je wil over spreken. - Natuurlijk.
Er is een lid van onze parochie die een crisis doormaakt.
Ze heeft nood aan een vriendin, iemand om mee te praten.
En u hebt aan mij gedacht? Ik voel me vereerd.
Je zou dus de hand willen reiken aan dit verloren schaap?
Jij bent de menslievendheid in persoon. - Stop, ik ben blij dat ik kan helpen.
Tenzij u Beth Young bedoelt, want dan scheer ik me nog liever kaal...
en ga bij de Hare Krishnas. - Bree!
Sorry, maar zij is getrouwd met de grootste waanzinnige van Fairview.
Hij wou onze buurt verpesten, en zij deed niets om hem te stoppen.
Toch is het christelijk om troost te bieden.
Want 'wie zonder zonden is werpe de eerste steen'.
Johannes, hoofdstuk 8, vers 7.
'Voor de rechtvaardigen zal de wraak zoet zijn...
als ze de voeten baden in het bloed van de snoodaard'.
Psalm 56, vers 10.
'Als jij aan anderen hun zonden niet vergeeft...
zal de Vader jouw zonden niet vergeven'. Mattheus, hoofdstuk 6, vers 15.
'Wie niet gehoorzaamt aan de wetten van God...
zal gestraft worden met de dood of verbannen worden'.
Ezra, hoofdstuk 7, vers 26.
'Bree Van De Kamp hokt samen met haar vriend'.
Cynthia Thomas, bank 5, plaats 7.
Goed, ik zal met haar praten.
Maar dit is spirituele afpersing!
Ik ben een man van God, Bree. Ik doe wat nodig is om mijn doel te bereiken.
Het smaakt heerlijk, Gaby.
Dank je, ik ben blij dat jullie er zijn.
Je kent ons, een brunch met champagne slaan we nooit af.
Wie sprak over champagne? - Ik.
Kom op, mensen! We hebben bubbels nodig. We hebben iets te vieren.
Wat moeten we vieren?
Het is een lang verhaal. Het begon allemaal vorig jaar.
We adopteren een kind. Je zou het hoogtepunt vergeten.
Dit is Liza Hunter-McDermott. - Liza?
Je mag raden wie die toss verloor. - Ze is beeldschoon.
Voor een baby moesten we twee jaar wachten.
Maar we vonden dit weeshuis dat veel oudere kindjes had.
En we dachten, waarom niet? Ze is tien jaar oud...
en als alles vlot verloopt, is ze volgende maand van ons.
We zijn heel blij voor jullie. Is het niet, Gaby?
Gaby, wat scheelt er?
Niets, ik ben erg gelukkig voor julie, echt. - Liefje, we stonden er niet bij stil...
met wat jullie onlangs doormaakten. - Ze is oké.
Het is alleen... Ik weet niet eens waar Grace is, of...
hoe het met haar gaat, of wanneer ik haar ooit zal terugzien.
We wilden jullie niet overstuur maken.
Het is oké. Ze is weg, en voor Gaby en mij gaat het leven nu verder.
En we hebben afgesproken er niet meer over te praten omdat het zo pijnlijk is.
Dat begrijpen jullie zeker wel.
Natuurlijk.
Vertel ons meer over jullie kindje, hoe is ze?
Jullie gaan haar geweldig vinden.
Ze is zo slim, en zo grappig. - Toen we die kamer binnenstapten...
hadden we meteen een band. We wisten gewoon dat ze voor ons was.
We zouden het glas moeten heffen op de kleine Liza.
Ik ga de champagne halen.
Kijk eens wie ik tegenkwam.
Julie!
Waarom ben je gekomen? Ik zei je niet naar huis te komen.
Weet je nog niet dat ik nooit luister naar wat jij zegt?
Trouwens, je mag geen vitale organen via de post versturen.
Néé, geen denken aan.
Ik wil jou niet als donor. - Ik heb veel onderzoek gedaan.
Er zijn nieuwe operatietechnieken. Het is niet erger dan een navelpiercing.
Die ik niet heb.
De dokter zei dat bloedverwanten het geschiktste zijn.
Ik wil niet dat je met één enkele nier door het leven gaat.
Maar, mam... - Nee, ik zet me op de wachtlijst.
Dat kan jaren duren. - Er is nog een andere optie.
Iemand die dicht bij jou staat en heel veel van je houdt.
We hebben dit al besproken. Je hebt niet de juiste bloedgroep.
Ik bedoelde jouw moeder.
Mijn moeder?
Mike, ik ben al een nier kwijt. Moet ik mijn hoofd nog verliezen ook?
Nee, we gaan haar niet vragen om een nier af te staan.
We gaan haar dit niet eens vertellen.
Niet? - Nee, als zij hier één woord over hoort...
Julie, wat heb jij gedaan? - Het spijt me, ik...
Je bent gekwetst en ik dacht dat je wou dat zij dat wist. En...
ze zal hier morgen zijn. - Mijn God.
Ik moet hier weg, maak me los.
Nee Susan, dit is goed.
Jij hebt een nier nodig, zij heeft er een...
Dat ga ik de rest van mijn leven moeten horen.
'Waarom kwam je mij niet opzoeken? Ik heb je mijn hier afgestaan'.
'Waarom ben je geen vriendin op Facebook? Ik heb je mijn nier afgestaan'.
Nee, dat is een nachtmerrie. Je bent mij iets schuldig, Julie, veel...
Je hebt gelijk. Waarom zou ik je geen nier afstaan?
Veel meer dan dat.
Niet reageren. Mooi gebrek aan reactie.
Wat doe jij hier achterin? - Ze mag me niet met jou zien praten.
Wie? - Lynette, ze weet het.
Wat weet ze? Over ons? Hoe kan dat?
Hoe is niet belangrijk, wel dat ze het ontdekte.
Waarom heeft ze mij niets gezegd? - Ze zegt het wel.
Je broek die openscheurt, het vallen van de trap...
Heb je niet gemerkt dat je deze dagen veel ongelukjes overkomen?
Was zij dat?
Is zij verantwoordelijk voor mijn platte band?
De sardines in mijn trainingstas?
De homoporno in mijn powerpoint presentatie? - Daar is ze fier op.
Gaat ze mij blijven pesten? Wat heeft ze nog meer in petto?
Ik weet alleen dat ze vol woede zit.
Wees op je hoede, wie weet wat ze nog meer zal doen.
Wat was dat?
De remmen testen voor ik de snelweg op ga.
Hoi, ik heb je al een tijdje niet meer buiten gezien...
dus kwam ik even langs om te informeren hoe je het maakt.
Wat wil je echt?
Ik sprak gisteren met eerwaarde Sykes, en hij vertelde me dat je het moeilijk hebt.
Kom binnen.
Ik heb in mijn jeugd eigenlijk nooit veel vrienden gehad.
We waren niet echt een sociale familie.
Maar ik ben nooit gehaat geweest. - Niemand haat jou.
Maar ze haten mijn man, is het niet?
Ik wou dat de mensen hem zouden kunnen begrijpen.
Hij is geen slechte man. Hij heeft alleen een moeilijk leven gehad.
Hij werd opgesloten voor een moord die hij niet begaan heeft.
Zijn vrouw heeft zelfmoord gepleegd. Zijn zoon haat hem.
Hij heeft veel doorstaan.
Ik kan de mensen niet overtuigen om Paul graag te mogen...
maar er is geen reden waarom jij zou moeten boeten voor wat hij deed.
Deze week komen de meisje naar mij, en ik zou willen dat jij ook zou komen.
Dat is erg lief.
Maar we weten allebei dat die vrouwen me daar niet willen.
Die vrouwen zijn mijn vriendinnen. Geloof me, ze zullen het goed vinden.
En als het niet zo is?
Dan zal ik het moeten afdwingen.
Zo, mevrouw Delfino, alles zit er in.
Waar is mijn dochter? Ze hebben gezegd dat ze hier beneden was. Zie jij haar?
Hebt u pijn? - Nee, maar dat komt.
Mijn arme, zieke schatje. Hallo, Mike. Schatje toch.
Ik heb een verrassing voor je.
Iemand van je favorieten thuis. Kom binnen.
Tante Claire.
Goedkoper dan bloemen, dacht ze.
Mike, je kent mijn tante niet.
Toen ik acht jaar was, leerde ze mij een Manhattan klaarmaken.
De 'old fashioned' had ze onder de knie toen ze twaalf was...
en dat is een moeilijk drankje. Zij is de barkeeper van mijn dromen.
Liefje, je moeder zei me dat je een misvormde nier hebt.
Ik zei haar nochtans niet op haar zij te slapen.
We hopen snel een donor te vinden.
Dat zou mooi zijn, hè? Ik vraag me af wie dat kan zijn.
Je leest vaak die verhalen, vreemden die bijeengebracht worden...
onder levensbedreigende omstandigheden.
Het beste zou zijn een donor in de familie te vinden.
Zoals Julie.
Nee.
M.J. - Hij is negen jaar, mam.
Je kan geen nier weghalen bij iemand van negen.
Dat zou het bedplasprobleem wel oplossen, hè.
We dachten eigenlijk...
dat jij een mogelijke donor zou kunnen zijn, Sophie.
Wat wil dat zeggen?
Het is...
Ik kan het niet geloven. Ze gaat dat niet doen.
Natuurlijk wil ze dat wel doen. Het komt alleen niet goed uit.
Morty en ik vertrekken binnenkort voor een cruise, van drie maanden.
Een cruise? - Niet terugbetaalbaar.
En je laat je niet eens testen.
We hebben nog niet ingecheckt in het hotel.
Laten we dat eerst doen. - Ja, goed.
We komen terug over een uur of twee. En als jij je beter voelt...
als je er zin in hebt, kunnen we samen gaan winkelen.
Ik ga de volgende zes uren mijn bloed laten zuiveren.
Ga maar, maken jullie maar plezier.
Hallo daar. - Net op tijd.
Ik heb je lievelingscake gebakken, gevulde brownies.
Ik had een uitgebreide lunch, en ik wil niet nog een broek scheuren.
Nee, dank je. - Wat zeg je nou? Je ziet er prima uit.
Neem er één, je zal er niet van sterven.
Misschien straks.
Zeker? Ze zijn heel lekker.
Brownies, mag ik er eentje?
Nee.
Natuurlijk Penny, neem er eentje.
Nee! Ik wil dat ze straks eet als we aan tafel gaan.
Ik heb ze trouwens voor je papa gemaakt. - Ik kan delen.
Hier, Penny. Pak aan, eet maar.
Néé.
Jullie zijn vreemd.
Wat heb je erin gedaan? Cayenne peper? Ontstoppingsvloeistof?
Renee heeft het je dus verteld. Ik ga haar vermoorden.
Laten we praten over hoe jij me wou vermoorden.
Hoe durf jij je als de benadeelde partij te beschouwen.
Jij hebt mij verraden, jij had een affaire.
Het was geen affaire. Het betekende helemaal niets.
We waren toen verloofd. - We hadden het uitgemaakt, weet je nog?
Nee, we namen enkel wat afstand, weet je nog?
Ja, we hadden de hele tijd ruzie, daarom besloten we even afstand te nemen...
om te beslissen of we zouden trouwen of uit elkaar gaan.
Juist. - Ik ging dus naar mijn moeder...
om me te bezinnen, en ik zal het nooit vergeten.
Ik zat in de keuken. Mijn moeder was aan het bakken.
En ik dacht, dat is iets dat ik voor Tom zou moeten klaarmaken.
En toen besefte ik dat er misschien geen Tom meer zou zijn.
Ik zou je misschien nooit terugzien. En plots werd het me duidelijk.
Ik wou geen leven zonder jou.
Ik stond aan een kruispunt, en ik koos de weg waarop jij zat.
En weet je wat mij het meest pijn doet?
Terwijl ik die beslissing nam, lag jij in bed met mijn beste vriendin.
Dat was echt gezellig.
Ik was de laatste tijd wat depressief.
Er gaat niets boven wat shopping therapie.
Ik merkte een grote doorbraak bij de vierde schoenwinkel.
Zeg me dat Carlos geen verhouding heeft met een klein naakt mensje.
Celia! Juanita!
Wat zijn jullie aan het doen?
Ik speel met mijn nieuwe pop. Kijk, ze kan zelfs springen.
Néé, die pop is niet van jou.
Van wie is ze dan? Ik heb ze in jouw kast gevonden.
Hemel, waar is haar arm?
In godsnaam Celia, dat is geen speelgoed. - Ja, dat is het wel.
Nee, het is iets speciaals dat van mij is.
Ze is van mij, en niemand kan ze van mij wegnemen.
Het spijt me, ik heb alles gehoord. Is alles in orde?
Mama is boos omdat we met haar pop speelden.
Ga naar jullie kamer. Allebei.
Jouw pop?
Ze is natuurlijk niet van mij. Het is een geschenk voor Bob en Lee.
Ze adopteren een meisje.
Ik ga uw ontslagdocumenten halen, en dan breng ik u naar buiten.
Mike rijdt de wagen voor. Ik neem je koffer.
Wat is dat op je arm? Liet je een bloedtest doen?
Ik wou alleen maar zien... - Ik wil jouw nier niet hebben.
Rustig maar, ik ben niet geschikt.
Maar als dat wel was, en ik het niet liet checken, zou ik het mezelf nooit vergeven.
Kom hier.
Weet je...
toen jij opgroeide,
dacht ik soms dat ik het niet goed deed.
En dan zie ik die prachtige vrouw die jij geworden bent...
en ik weet dat ik niet alles verknoeid heb.
Waar is mijn dochter? Hebben ze haar een andere kamer gegeven?
Ik zei het je, het is aan de andere kant.
Ik ben hier.
Hallo, schatje. - Wat ben je aan het doen?
Je mag vandaag weggaan, en ik kom je helpen. Ik zal je koffer nemen.
Nee, je zou een spier kunnen verrekken en niet kunnen sjoelen tijdens je cruise.
Ik wil jullie allemaal uitnodigen voor een lunch.
Kan ik niet, ik heb een heel streng dieet en M.J. wacht thuis op me.
Ik wil er zijn voor mijn kind.
Kom, laten we gaan.
Laat me dan je rolstoel duwen. - Het is oké zo.
Susie, I wil helpen.
Mijn rolstoel duwen is niet helpen.
Je had de kans om te helpen. - Susan, wees redelijk.
Nee.
Hoe kon je weigeren om getest te worden? Mijn eigen moeder.
Julie wou me één van haar nieren geven, zonder enige aarzeling.
Nou dan, het probleem is opgelost. - Ik was niet geschikt.
Daar gaat het niet om. Je had maar 15% kans om geschikt te zijn.
Dat wil zeggen dat er 85% kans was...
dat ik nooit zou uitvinden hoe weinig je om mij geeft.
Ik had mijn hele leven kunnen denken dat je een fantastische moeder was...
met een nier die niet geschikt was. - Wacht even...
Nee Claire, het is oké.
Het spijt me dat ik je heb teleurgesteld, liefje.
Kunnen we even praten? - Dat hangt ervan af, ben je alleen?
Ja. - Dan kunnen we praten, kom binnen.
Hangt ervan af, heb je bier? - Ja.
Dan kom ik binnen.
Ik wil dat je iets voor me doet.
Je mag het je moeder niet kwalijk blijven nemen.
Zeker niet. Ik wil haar niet meer zien.
Susan, er zijn dingen die jij niet weet.
Zoals? Wat zou jij me kunnen vertellen dat haar gedrag goedspreekt?
Ik ben haar dochter, nu ik haar nodig heb, probeert ze me niet eens te helpen.
Nee, ik zal haar dit nooit vergeven.
Ze heeft kanker.
Wat? - Borstkanker.
Het werd vroegtijdig ontdekt. Het is afwachten hoe het verder gaat.
Ze start volgende week met chemotherapie.
En die cruise? - Dat is de cruise.
Dat is wat we vertellen omdat ze niet wou dat jij dat wist.
En dat is waarom ze je geen nier kan afstaan.
Waarom zei ze dat niet? Dat begrijp ik niet.
Je kent mam, sinds wanneer laat ze een kans liggen om de aandacht te hebben?
Inderdaad. Maar toen ze hoorde wat jij doormaakte...
heeft ze besloten, om het deze keer anders te doen.
Ze wou jou daar niet mee belasten.
En ik heb haar aangevallen.
Ik wil met haar praten... - Nee, je mag niet zeggen dat je het weet.
Waarom niet? - Susan, alsjeblieft.
Probeer haar beslissing te respecteren.
Ze probeert haar hele leven van 'ik, ik, ik' goed te maken.
Laat haar dat doen.
Kinderen zouden nooit met poppen mogen spelen. Maar, maak je geen zorgen.
Ik zal Princess Valerie vandaag weer zo goed als nieuw maken.
Ontzettend bedankt.
Mag ik u iets vragen? - Natuurlijk.
Vindt u het vreemd dat ik me zo aan een pop hecht?
Ik heb haar gekocht omdat ze zo mooi was en ze mij aan iemand herinnerde.
Maar sinds kort...
heb ik het gevoel dat ik haar nodig heb.
Ze maakt me rustig als ik overstuur ben, en ik heb haar graag bij mij.
Het idee om hier weg te gaan zonder haar, ontreddert me.
Dat is dwaas, hè?
Kom eens mee.
Wat u voelt, is heel normaal.
Vertel dat aan mijn vriendin, Bree.
Ik had die pop vast, en ze keek naar me alsof ik gek was.
De meeste mensen begrijpen dit niet, maar ik begrijp het.
Ik wil je aan iemand voorstellen.
Dit is Mrs Humphries.
Ik zag haar in een uitstalraam in een klein winkeltje in Ohio...
en ik hield meteen van haar, en hoe meer tijd we samen doorbrengen...
hoe meer ik over haar leven weet. - Haar leven?
Elke pop heeft een verhaal.
Mrs Humphries begon haar eigen zaak, net zoals ik het deed.
Ze heeft een muziekwinkel, en ze geeft pianolessen.
Heeft zij je dat verteld? - Gaby, poppen kunnen niet spreken.
Maar toch is Mrs Humphries er altijd voor mij.
Haar zuster is gestorven in dezelfde periode als mijn zuster stierf.
En sindsdien...
heeft ze mij zoveel geluk gegeven.
Is het niet vreemd dat een pop dat kan?
En het mooiste is,
dat ze je nooit verlaten.
Wat is het verhaal van uw pop?
Ik weet het niet. - Dat weet je zeker wel.
Vertel het me.
Haar naam is Princess Valerie.
Ze is een prinses,
maar dat was ze niet altijd al.
Echt waar?
Bij haar geboorte werd ze verwisseld en aan de verkeerde familie gegeven.
Lange tijd wist niemand dat.
Tot zij op een dag, de weg naar huis vond.
Vanaf die dag, heeft Princess Valerie het paleis niet meer verlaten.
Haar echte moeder verstopte haar,
zodat niemand haar mee zou nemen.
En ze werden nooit meer van elkaar gescheiden.
Ik weet het, ik mag hier vannacht niet slapen.
Vannacht?
Luister...
Het spijt me zo verschrikkelijk wat er gebeurd is.
Ik wou het je al zo vaak vertellen, maar...
ik vond nooit het geschikte moment, het... - Is dat zo?
In 20 jaar huwelijk heb je nooit een moment van stilte gevonden...
om te zeggen 'weet je met wie ik naar bed ben geweest'?
Wanneer zou het er een goed moment voor zijn geweest?
De dag dat ik wist dat je zwanger was van Porter en Preston?
Parkers eerste verjaardagsfeestje? De dag dat Penny haar eerste stapjes zette?
We hebben samen zoveel mooie momenten gehad.
Ik wou er geen enkele verpesten.
Ik hoop dat je me dat kan vergeven.
Het zou jammer zijn...
zo jammer dat iets van 20 jaar geleden, en zonder enige betekenis...
dit geweldige leven dat we samen hebben opgebouwd, zou verwoesten.
Het spijt me dat ik niet eerst belde. Je hebt het toch niet te druk?
Ik ben mijn koffers aan het pakken. Mijn taxi komt zo.
Kunnen we even praten?
Natuurlijk.
Ik wou me verontschuldigen voor gisteren.
Dat is niet nodig.
Je gaat door moeilijke tijden en je hebt zoveel dingen om je hoofd.
Het is niet zo vreselijk, en de dokters zijn optimistisch...
dat we een donor zullen vinden. Ik maak me er geen zorgen over.
Wat een opluchting.
Weet je wat goed is aan het feit dat je een gezondheidsprobleem hebt?
Nee, wat?
Het herinnert je aan wat belangrijk is.
Dat is helemaal waar.
We denken allemaal dat we er altijd zullen zijn...
dat we alle tijd van de wereld hebben...
om dingen te zeggen die belangrijk zijn, maar dat is niet zo.
Waarom hebben wij elkaar nooit gezegd wat we voelen?
Dat is niet nodig.
We weten wat we voelen.
Weten we dat wel?
Je hebt gelijk.
Je weet al hoeveel ik van je hou.
En je weet al, dat als ik iets volbreng,
jij de eerste bent aan wie ik het vertel, want ik wil dat je trots op me bent.
En je weet ook dat, hoe gek je mij er ook mee kan maken,
een deel in mij daar blij mee is omdat het mij eraan herinnert...
dat niemand een betere moeder heeft.
Dat hoef ik je niet te vertellen.
En ik hoef jou niet te vertellen...
dat mijn leven is begonnen de dag dat jij geboren bent.
En ik ben zo gelukkig geweest.
We hebben zoveel geluk dat we al deze dingen al weten.
Ja, ik kom zo.
Dat was mijn taxi.
Ga nu maar, en ik...
ik bel je nog.
Weet je, ik zou graag binnenkort met jou een reisje maken.
Alleen wij tweetjes. - Dat zou ik fijn vinden.
We kunnen ergens gaan waar het warm is. Lekker luieren, en daiquiris drinken.
Dat gaan we zeker doen.
Zodra mijn cruise achter de rug is.
Ik wil je niet kwetsen Penny, maar voetbal is saai.
Het is zo vervelend als... eigenlijk is er niks saaier.
Vertel ons dat allemaal straks.
Jullie moeten komen. Het is een beslissende wedstrijd.
Het is het beste team van de liga. Ik heb jullie steun nodig.
En wat nog? Jullie zijn toch slecht. - Ze zijn misschien slecht, maar toch...
zouden ze Parkers team verslagen hebben. - Hoe deed het basebalteam het ook weer?
Zwijg, ik heb tenminste gespeeld.
Weet je nog toen je vijf keer miste?
De derde keer begonnen de toeschouwers te lachen.
Ja, dat was echt wel grappig.
Bij je laatste poging, gingen de andere teams zitten.
Dat was gênant. - Een schande.
Kom op, jongens.
Alsjeblieft?
Ik heb dingen te doen. - Zoals?
Naar de spiegel staren, en wachten tot je eerste snorhaartje komt?
Zo hoef je na de match jouw snacks niet met ons te delen.
Oké, goed, kom dan niet.
We zijn je maar aan het plagen.
We komen.
Ik zal je met de wagen brengen, maar ik waarschuw je...
als je verliest, ga je te voet naar huis.
Ik wil geen verliezers in mijn wagen. - Mag Preston dan niet meerijden?
Hierzo, dames.
Bree, dat ziet er heerlijk uit. Dank je dat je zoveel moeite deed.
Het is net zoals vroeger.
Je maakt een moeilijke tijd door en ik wou dat je onze genegenheid voelde.
En nu ik het toch heb over integratie, ik heb onze buur Beth uitgenodigd.
Iemand zin in een kaashapje?
De vrouw van Paul Young? - De vrouw met het lelijke haar?
Vergeet het haar. Haar man is verantwoordelijk voor de rel.
Die Susan een nier kostte. - Waarom doe je dat, Bree?
Ik had medelijden met haar. Iedereen in de buurt mijdt de arme vrouw.
Omdat ze getrouwd is met een monster.
En waarom zou zij moeten boeten voor de zonden van haar man?
Daar zit een priester achter.
Renee, help ons. Zeg haar dat ze gek is. - Eigenlijk heeft Bree gelijk.
Jullie hebben Beth nooit een kans gegeven...
en als de andere nieuwkomer in de straat zeg ik dat jullie...
net een stel gemene, mooie meisjes zijn, die niemand anders aan hun tafel willen.
Dat is zo oneerlijk.
Wie heeft haar uitgenodigd?
Dat zal Beth zijn. Dames, alsjeblieft, doe een kleine inspanning, voor mij.
Ik voel me geflatteerd. Ik wou altijd al horen bij de gemene, mooie meisjes.
Een levering voor Van De Kamp. - Hoe mooi.
Ik zie geen kaartje, van wie zijn ze?
Geen idee. - Van mijn vriendje zeker.
Wil je ze daar neerleggen? Ik ga even een fooi halen.
Is zij het, of kan ik die lach van mijn gezicht halen?
Het is de koerierdienst. Iemand heeft me bloemen gestuurd.
De Paus misschien?
Hierzo, dank je wel.
Mooi, je bent er. - Hallo.
Dames, Beth is er.
Weet je zeker dat het niet stoort? Zal het niet vreemd zijn?
Nee hoor, de meisjes zijn blij dat je er bent.
Het gaat gezellig zijn.
Dat is een goeie prijs voor potgrond. - Ja.
Maar ja, ik had een kortingsbon.
Gelukkig maar.
Ik ga maar... - Nee, de avond is nog jong.
Ik heb hulp nodig in de keuken... Jij, jij, jij en jij. Nù.
Ik kan je iemand aanraden voor je haar.
Wat is er aan de hand met jullie? Jullie zouden een inspanning doen.
Dat doe ik, ik doe m'n best om mijn misvormde nier niet door haar strot te duwen.
Beth voelt zich misschien eenzaam...
maar waarom is het aan ons om haar genegenheid te tonen?
Ik wou het hier niet over hebben...
maar denk aan de laatste vrouw waar Paul Young mee getrouwd was.
Een vrouw die leed, en we deden er niks aan.
Willen jullie echt dat Beth eindigt zoals Mary Alice?
We zijn er terug. We hebben besloten dit feestje wat bij te sturen.
Gezellig. - Ga zitten, even wat 'vino' inschenken.
Is rode goed? Er is ook witte. - Nee, rode is goed. Wat is dit?
Heeft iemand zijn wapen verloren?
Wat doet dat daar? - Bree?
Mijn wapens zijn achter slot en grendel. Laat me zien.
Een negen millimeter.
De politie zei dat Paul met een 9 mm werd neergeschoten.
Ik begin te begrijpen waarom jullie me hebben uitgenodigd.
Wat bedoel je? - Ik denk dat het niet toevallig is...
dat ik een een wapen vind waarmee Paul neergeschoten kan zijn.
En nu staan mijn vingerafdrukken erop.
Ik zat daar voordat jij er ging zitten, en ik heb geen wapen gevoeld.
Over toeval gesproken...
Jij blijft alleen in de kamer, en als wij terugkomen...
komt er plots een wapen tevoorschijn? - Waar zou ik een wapen halen?
Misschien het wapen dat je met Halloween op mij richtte?
Dat heb je ons nooit verteld.
Je bedoelt toen je bij ons inbrak en je mijn man met een knuppel wou doden?
Dat heb je ons ook nooit verteld.
Ik heb ook recht op een privé leven.
Belangrijker is dat ze een wapen heeft...
net als het wapen dat plots verscheen toen ze alleen in de kamer was.
Jullie hebben dit samen opgezet. Jullie wilden mij erin luizen.
Ik kan niet geloven dat je zoiets zegt terwijl ik je de hand wou reiken.
Ik denk dat het tijd is dat ik zelf de hand ga reiken.
Ik ga de politie bellen.
We hoeven er morgen niet vroeg uit.
Ik dacht dus dat we misschien...
Ik kan niet geloven dat ik Beths spelletje niet doorzag.
Of we kunnen hier nog wat verder over praten.
Ze is net zo verknipt als haar man, en ik ben een idioot.
Je bent geen idioot. Je bent een lieve, edelmoedige persoon.
Dat is wat ik zo in jou waardeer.
Dat, en het feit dat je in een oogwenk van boos naar hartstochtelijk kan overslaan.
Je verdient een knuffel...
na die prachtige bloemen die je me stuurde.
Met de kans dat ik gefrustreerd moet gaan slapen, maar...
ik stuurde je die bloemen niet.
Niet? Wie heeft me die dan gestuurd?
We passeren die mensen elke dag, maar we kijken nooit naar hen.
We willen het verdriet niet zien in hun gelaatsuitdrukking...
de verlangens in hun hart...
de eenzaamheid in hun ogen...
Maar we zouden soms moeten stilstaan om naar die eenzame mensen te kijken
Waarom?
Wel, als we goed genoeg zouden kijken,
zouden we ze misschien kunnen herkennen.